La Montagna che Ispira: Molà, per la pocò òiò? – di Domenico Franzelli

Molà, per la pocò òiò?
(“Rinunciare per la poca voglia?” – vedi sotto per la traduzione)

L’è matinò e fò l’tep l’è bel,
ma nel rifugio, argù i dormò amò.
— Dai che n’dom, desedet però.
— Scùsò eh, go miò durmit stanòt;
ògnò mezurò ta faet na ronfadò,
sensò còntà le scorese che ta scapaò.
— Diset chi pò, so leat sò dò olte
per na n’bagn, e ta durmiet be!
— Se tal diset te, ta cret gnè l’me capel,
e pò, gom miò de igò fresò, o nò?
ghet miò dit te che l’è miò tat longò?

— A rià n’simò ga òrarà quater o sich ùre,
ma l’bèl l’ve dopo, a turnà n’dre e gni zo;
l’òltimò oltò che lo fadò la finiò pò,
o per fa prest, gom de na zo dal dire,
e garesem de falò n’cordò doppiò,
ma te sareset bù amò? sareset sùcùr?
— A rampegà so bu amò; lo tignit fat,
a gni zo co la cordò n’mes a le gambe,
… l’sares miò se dit, gares de pròà.

— Adò, cominciom a n’da sò, dai,
a gni zo ga pensarom po’ tarde,
e magare, sò ga riom gnach … nò?
se ghes de sùceder argot de bròt pò!
— Se te ta diset ise, me pensares de sta che,
chi mal fa fa de n’dà sò per dopo gni zo?

— Adò, met vià tòt e n’dom a fas n’sunilì,
e quan che sa desedem, fom colasiù;
ga disom a la scetò de lasamelò le,
e quan che n’dom n’paes, che l’sarà mesde,
se n’dom del Gris, troom tòt chel che òrom,
— Se ma ricorde be, n’cò l’fa l’och co l’impiòm.

E l’è ise, che con de na mangiadò l’è finit l’de.

CLICCA QUI PER VEDERE LA TRADUZIONE

Domenico Franzelli – Domenico Franzelli